O luns, 6 de agosto, mentras Soutomaior festexaba alegremente o seu patrono, o compañeiro Juan Barreiro deixábanos para sempre. No BNG perdiamos ese día non só un militante incondicional, senón, ante todo, un amigo irremplazable.
O martes démoslle o noso último adeus no cemiterio parroquial entoando o himno da nosa patria porque Juan merecía, sen ningunha dúbida, ser contado entre os “bos e xenerosos” aos que aludía Pondal.
A morte quixo roubarnos o noso camarada, pero fracasou no seu intento porque ninguén morre de todo mentras haxa alguén que o recorde e Juan perdurará eternamente na memoria e no corazón de todas e todos os que o coñecemos e quixemos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario